tekst

Dodenherdenking.

Het was stil op de Dam, oorverdovend stil. Twee minuten lang. Het was een mooie stilte, het was een mooie herdenking.
Na de stilte volgden de beelden van het waarom van de kransen; het waarom van de stilte.

Vervolgens kwam Ahmed Aboutaleb aan het woord, hij verbond de stilte die er was voor wat er is gebeurd aan de stilte die er zou moeten zijn voor wat er nu gebeurt.

Hij maakte duidelijk dat het besef van wat er is gebeurd niet iedereen even snel heeft bereikt dat zijn geschiedenis in Marokko niet gelijk is aan onze geschiedenis in Europa. Ook maakte hij duidelijk dat vooroordelen, als je daar niets aan doet, leiden tot kwaad en uiteindelijk tot moord.

Onze geschiedenis maakt ons duidelijk dat als vooroordelen voldoende voedingsbodem vinden dat zij dan dodelijk kunnen zijn.

Laten wij duidelijk maken dat kleuren, afkomst, geaardheid slechts kenmerken zijn die onze verscheidenheid weergeven maar tegelijkertijd onze gelijkheid onderstrepen.
Laten wij leren van de geschiedenis en dan niet alleen van onze geschiedenis maar ook van de geschiedenis van anderen.

Vandaag herdenken morgen vieren, een twee-eenheid waar wij aan vast moeten houden en wat wij in gezamenlijkheid moeten blijven doen. Maar ook dat mag iedereen in vrijheid en op zijn eigen manier invullen.

Plaats reactie