tekst

Naar Parijs.

In 1968, ik werkte nog niet zo lang bij Nationale-Nederlanden, wilde ik absoluut de finish van de Tour de France zien. Hoewel de kans niet zo groot was stond Jan Janssen goed geklasseerd en was het ook niet onmogelijk dat hij zou winnen.

Het probleem was echter dat ik dan maandag niet op tijd op kantoor kon zijn en ik was te laat om nog vrij te vragen. De enige oplossing die ik zag was om te zeggen dat ik ’s maandags naar de tandarts moest. Dat heb ik toen maar gedaan. Met drie collega’s vertrokken we op zaterdag met de trein naar Parijs. Geen hotel geboekt, geen kaartjes voor het wielerstadion. Niets, we zouden wel zien waar we terecht kwamen.

De nacht van zaterdag op zondag hebben we doorgebracht in een café bij de Hallen, uiteindelijk zijn we daar aan een tafeltje ook bijna in slaap gevallen. Om de een of andere reden zijn we daarna naar het Bois de Boulogne gereisd. Wellicht dat we dachten dat de aankomst daar was, maar snel werd duidelijk dat we in een ander “Bois” moesten zijn en wel helemaal aan het andere eind van de stad.

Dus vol goede moed met de metro naar het Bois de Vincennes gereisd. Toen we daar kwamen was het al aardig druk, maar we konden er nog bij.

Toen Jan Janssen het kleine stadion binnen kwam rijden kon het bijna niet meer mis maar tot de finish van Herman Vanspringel was het toch akelig spannend. Maar uiteindelijk bleek de achterstand van 5 seconden te zijn omgebogen naar een voorsprong van 38 seconden. Tot dan toe het kleinste verschil waarmee ooit de Tour de France was gewonnen.

En zo werd Jan Janssen de eerste Nederlandse Tourwinnaar ooit, en ik was er bij!

Plaats reactie