tekst

Mijn eerste vliegreis.

Was naar Milaan, op 6 mei 1970. Voor veel Rotterdammers een gedenkwaardige dan want Feyenoord moest in San Siro tegen Celtic (wat toen nog een grote club in Europa was) de finale om de Europa Cup 1 spelen. Nadat Ajax het jaar ervoor in Madrid met 4-0 was verslagen door AC Milan kreeg Feyenoord nu de kans om de eerste Nederlandse club te worden die de beker mee mocht nemen.

Met treinen, bussen en vliegtuigen vertrokken zo’n 25.000 Feyenoord fans naar Milaan. Van de vlucht weet ik niet veel meer. Wel herinner ik mij dat er op het vliegveld in Milaan 10-tallen vliegtuigen uit Nederland en Schotland stonden.

Alles liep door elkaar maar we gingen wel in aparte bussen richting het stadion. Ik zat op de tweede ring aan de kant waar Feyenoord uiteindelijk de winnende zou scoren. Een vak met veel Schotse supporters en wat Feyenoorders. Dat gaf, ook na de wedstrijd geen problemen. Ik had de fles gin (die ik op het vliegveld had gekocht) inmiddels geruild voor een Celtic sjaal, maar dat maakt het niet minder duidelijk dat ik voor Feyenoord was.

Het was spannend. Doordat Lo Bello (de Italiaanse scheidsrechter) Eddy Pieters Graafland het zicht ontnam kwam Celtic voor. Dat duurde echter slechts 2 minuten want Rinus Israël kopte de bal al snel achter de Schotse keeper. En het bleef spannend, een terugspeelbal van Guus Haal die maar net naast ging zorgde voor een huivering onder de Feyenoorders. Maar in de verlening was het dan toch raak. Ove Kindvall lobde op schitterende wijze de bal over Even Williams nadat Lo Bello voordeel had gegeven bij een overtreding op Kindvall.

Na het laatste fluitsignaal barstte het feest los. Dat zou voor mij tot en met de huldiging op de Coolsingel duren. Mijn broer, hij was met de trein gegaan, was daar helaas niet op tijd voor terug. Maar zijn terugreis was onvergetelijk!

Plaats reactie