tekst

Een reisje op de Rijn.

In 1964 (ik was dus 13 jaar) mocht ik van mijn ouders met oom Herman en tante Annie mee. Niets bijzonders zult u denken, maar mijn oom was kapitein op een rijnaak. En zo’n reisje maakte niet iedereen mee.

Achterop de motor bij een buurman (die in de buurt van Gorinchem een lekke band kreeg waardoor ik daarna nooit meer prettig op een motor heb gezeten) gingen we naar Stein (want daar lag het schip) en begon mijn eerste reis naar het buitenland. Via de Maas en het Maas-Waalkanaal naar de Rijn en vervolgens bij Lobith oproeien tegen de stroom Batavieren die juist het land in wilden. De eerste keer dat we een sluis in gingen was (voor mij) ook best spannend.Hoe lang we er over gedaan hebben dat weet ik niet meer, maar een schip (een boot met een motor) gaat niet zo hard. Aan boord was niet veel te doen maar mijn plaatsje in de stuurhut gaf voldoende zicht op alles wat er op zo’n rivier gebeurt.

Wel herinner ik mij nog de stop in de haven van Keulen. Het was een warme dag dus ging ik zwemmen. Dat ging gewoon tussen de schepen. Er was ook een Duits jongetje aan het zwemmen en met hem heb ik (zo goed en zo kwaad als dat ging) geprobeerd wat te praten. Na het zwemmen moest ik wel onder de douche, de olie (want het water was niet zo schoon) moest weggespoeld worden. Nu kun jij je zoiets niet meer voorstellen maar in die tijd was fat geen probleem.

De volgende stop was in Sankt Goar, vlak bij de Lorelei. Daar dronk ik (ja het waren andere tijden) mijn eerste glas witte wijn. En de volgende dag zouden we dan de Lorelei passeren. Eigenlijk gewoon een rots die in de rivier uitkwam. Maar met de waterversnellingen en de smalle rivier wel een plek om op te letten. En zo ging de reis verder, door een steeds wisselend landschap. Langs de Muizentoen bij Bingen en vervolgens de Main op naar Aschaffenburg (een plaats waar ik een jaar of 6 later (gedurende militaire dienst) nog eens terug ben geweest.

Dat was de eindbestemming van een voor mij onvergetelijke reis.

Plaats reactie