tekst

Een storm in een glas water!

Wij waren gisteren net op tijd thuis om het debat over de ”Teevendeal” te kunnen volgen. Achteraf gezien had ik dat debat best kunnen missen (zoals overigens geldt voor de meeste debatten in het parlement) er gebeurde namelijk niets spannends. Natuurlijk riepen de oppositiepartijen om het hardst dat het een schande was en dat de geloofwaardigheid van de politiek in het geding was.

En gelijk hebben ze; maar de meeste burgers vinden dat laatste al lang dus voor hen is er niets nieuws onder de zon.

Maar aan het slot van het debat was de conclusie we kunnen gewoon zo door gaan want er werd niemand gedwongen op te stappen, het was voldoende om (nog eens) door het stof te gaan. Nu had dat ook niets opgelost want bij alle partijen staat het belang van de partij voorop (met als argument dat zij het beste met de kiezer voor hebben). Zolang het systeem niet verandert is de kans dat de geloofwaardigheid van de politiek herstelt gering. Ik pleit al langer voor een systeem waarbij de regering en het parlement werkelijk los van elkaar staan, waarbij de regering het beleid dat door de kamer is vastgesteld uitvoert en de kamer de uitvoering controleert. Dat gebeurt dan niet op basis van een coalitieakkoord maar op basis van een uitspraak van het parlement. In een dergelijk systeem is het wel van belang dat het parlement meer op hoofdlijnen acteert dan thans het geval is. Nu wordt vooral op basis van incidenten gehandeld, daarmee los je hooguit incidenten op maar is de kans dat er structureel iets verandert erg klein.

Plaats reactie