tekst

Nederland in 2010

Ergens in 1992/1993, er was toen sprake van een "stroom van vluchtelingen" uit Joegoslavië, zal ik deze tekst (waarschijnlijk in een sombere bui) geschreven hebben.

Nederland in 2010.

In het jaar 2010, na 8 jaar hevige etnische rellen, heeft de regering besloten dat Nederland de E.E.G. verlaat en haar grenzen sluit. Er komt niemand meer in en er gaat neimand meer uit. De strijdende partijen zijn overeengekomen dat het land verdeeld zal worden. Iedere inwoner is eenmalig in de gelegenheid gesteld zich bij een van de vijf strijdende partijen aan te sluiten. Het beschikbare woongebied is, op basis van het aantal aangeslotenen per partij, verdeeld. Tussen de deelstaten is een migratiezone ingesteld. In deze zone kan men contact hebben met inwoners van de andere deelstaat. Hierdoor hoopt men te kunnen bereiken dat over 100 jaar de deelstaten zichzelf op kunnen heffen en dat de bevolking weer vredig samen kan leven. Elke deelstaat heeft zijn eigen regering gekozen. Om een eerlijke verdeling van de economie te waarborgen is een strook van 10 kilometer langs de grens met Duitsland en België alsmede de vroegere Randstad uitgeroepen tot gezamenlijke zone. In deze gebieden is de industrie en alle andere werkgelegenheid geconcentreerd. Er wonen geen mensen. Vanuit het centrum van iedere deelstaat loopt een spoorlijn naar een knooppunt in de gezamenlijke zone. Om te voorkomen dat men door een andere deelstaat moet reizen zijn de spoorbanen ondergronds aangelegd. Vanuit iedere deelstaat vertrekt 's morgens (in elke staat op hetzelfde moment) een trein met "werkers". Door verschillende maximale snelheden te hanteren komen alle treinen gelijktijdig in de werkzone aan. Alle werkgelegenheid is handen van een centraal gouvernement. Dit gouvernement bestaat uit een afgevaardigde uit elke deelstaat. Van de opbrengst wordt 15% gereserveerd voor onderhoud van de werkgelegenheid, 50% van de opbrengst wordt gelijkelijk (op basis van het aantal inwoners op het moment van opdeling van het land) onder de deelstaten verdeeld. De resterende 35% wordt verdeeld op basis van de arbeidsinzet. Om te voorkomen dat er binnen een deelstaat onderlinge wedijver ontstaat woont iedereen in eenzelfde huis en heeft dezelfde auto. (Deze auto is vanzelfsprekend geproduceerd in de industriële zone.) Op de eerste dag na ingang van de maatregelen stap ik in de trein. Tijdens de reis door de tunnel vraag ik me af of alles anders was gelopen wanneer ik in 1994 niet op Janmaat gestemd zou hebben.

Plotseling hoor ik een bel en schrik ik wakker. Nadenkend over mijn droom vraag ik mij af: "Zou dit ooit kunnen gebeuren, of leren we toch nog iets van de toestand in het voormalige Joegoslavië."

PS Ik heb in 1994 (of enig ander jaar) vanzelfsprekend niet op Janmaat gestemd.

Plaats reactie