tekst

De onmacht van de politiek

Kijkend naar de peilingen van de laatste tijd zie je een groeiende (papieren) aanhang voor de PVV. Hoe komt dat en, belangrijker, wat is er aan te doen?

Na de laatste verkiezingen bestond de Tweede Kamer uit 11 fracties, sindsdien zijn er 5 bijgekomen. Met 16 fracties is het onderscheid in de standpunten vaak niet groot. Te verwachten is dat van de 5 afsplitsingen hooguit die van Kuzu/Ozturk kans maakt op vertegenwoordiging na de volgende verkiezing.

Als je de verschillende partijen wilt classificeren dan kom ik tot de volgende indeling:

  • De groep belangenvertegenwoordigers: 50PLUS (ouderen), Groep Kuzu/Ozturk (de Turkse landgenoten), Partij voor de dieren (milieu)
  • De groep teleurgestelden: Groep Bontes/Van Klaveren, Houwers, Klein, Van Vliet
  • De confessionelen: Christen Democratisch Appel, ChristenUnie, Staatkundig Gereformeerde Partij
  • De linkse partijen: Socialistische Partij, Partij van de Arbeid, GroenLinks
  • De rechtse partijen: Volkspartij voor Vrijheid en Democratie, Partij voor de vrijheid
  • Het cement: Democraten 66

Hierna laat ik de groep “teleurgestelden” buiten beschouwing, de kans dat zij in de Tweede Kamer terugkeren acht ik klein.
Wat mij betreft horen de partijen uit de groep “belangenvertegenwoordigers” niet thuis in de Tweede Kamer, daar zou het om het algemeen belang moeten gaan en niet alleen om het belang van een bepaalde groep.
Hetzelfde geldt in mindere mate voor de groep “confessionelen”. Partijen op basis van een bepaald geloof (dat geldt in mindere mate voor het CDA) bieden te weinig ruimte voor andersdenkenden.

Resteren dus: SP, PvdA, GroenLinks, VVD, PVV en D66.

De verdeeldheid op links is groter dan op rechts (op rechts heb je eigenlijk alleen de VVD, de PVV komt daar wel uit voort maar is, wat standpunten betreft, niet specifiek rechts). Dat heeft tot gevolg dat in regeringen (zeker na 2000) de linkse vertegenwoordiging altijd kleiner was dan de rechtse. D66 staat er naar mijn idee een beetje tussen in: “verandering is vooral nodig op de manier waarop we de democratie organiseren, voor de rest is het eigenlijk wel aardig geregeld”.

Voor mij staat “links” voor een “ideologie van een betere wereld” en “rechts” vooral voor “behoud van wat er is”.

Het feit dat het overwicht de laatste jaren vooral “rechts” was heeft veel mensen die voor verandering zijn teleurgesteld. Zij gaan niet meer stemmen of stemmen op een “tegenpartij”(de PVV) of op D66 (wellicht helpt het als het beter wordt georganiseerd).

Volgens mij kan het beter als de partijen op “links” nu eindelijk eens besluiten om echt samen te werken; duidelijk worden welke punten wel en welke niet onderhandelbaar zijn en daar dan ook niet van afwijken. Dat zou kunnen betekenen dat een volgend kabinet geheel “rechts” zal zijn. Dat moet dan maar, duidelijkheid en consistentie is noodzakelijk. Water in de wijn doen heeft immers niet gewerkt.

Plaats reactie