tekst

De vluchtelingencrisis

Ik heb de wijsheid niet in pacht maar ik weet wel dat je het met praten niet oplost. Er zal iets moeten gebeuren. Iedereen weet dat je een probleem alleen maar oplost als je de oorzaak wegneemt. Het eerste dat er moet gebeuren is dus de oorlog (of zijn het oorlogen) in Syrië beëindigen. Dat gaat niet op de een van de andere dag, maar er moet wel aan begonnen worden. De Verenigde Naties is de enige organisatie die hier iets aan kan veranderen, zij zullen het voortouw moeten nemen door met alle betrokkenen (en dat zijn er inmiddels veel) in gesprek te gaan. Daarnaast kunnen Rusland en de Verenigde Staten ook een belangrijke rol spelen. Zij zullen toenadering tot elkaar moeten zoeken om een eind te maken aan hun onderlinge strijd, als zij het met elkaar eens worden over een oplossing van hun geopolitieke verschillen dan zal dit voorkomen dat dergelijke problemen elders weer de kop op steken. Overigens geldt het bovenstaande voor elke regio waar gestreden wordt (dus ook voor Turkije!).

Ondertussen is er een ander (veel kleiner) probleem. Wat gaan we doen met de vluchtelingen ten gevolge van deze problemen?

Als eerste gaan we het kaf van het koren scheiden (wie geen oorlogsvluchteling is gaat onmiddellijk terug). Dus controle op het vroegst mogelijke moment. Noot: “Voor mij is iedereen die uit een oorlogsgebied komt, ook al is hij door veilige landen gereisd, een oorlogsvluchteling.”

Resteert een (iets) kleinere groep waar we hier een oplossing voor moeten vinden, een oplossing die rechtvaardig is voor de vluchteling maar ook voor de Nederlander. En daar stuiten we op een derde probleem: “Nederland heeft te lang de interne problemen rond arbeid en wonen ontkend!” Nu moeten we dus twee problemen oplossen; dat van de komst van een grote groep vluchtelingen en het gebrek aan arbeid en aan (goedkope) woningen. Langzamerhand groeien de problemen mij boven het hoofd, maar ik ben er zelf (ik heb immers gestemd) mede verantwoordelijk voor. Echter zwartepieten over de schuldvraag heeft geen zin, het lost het probleem immers niet op!

En wellicht is het probleem wel niet zo lastig (alleen niet direct opgelost). Want als je er voor zorgt dat het woonprobleem wordt aangepakt dan levert dat werk op. Er moet dus snel een plan komen om 100.000 woningen beschikbaar te krijgen. Een deel kan worden gevonden door de leegstand aan te pakken (levert weliswaar minder werk op, maar kan wel een economisch probleem voor de eigenaren oplossen) het restant zal moeten worden bijgebouwd. Ja dat kost geld, veel geld. Daarom moet de overheid maar iets aan doen. En dat kan ook door een voorschot te nemen op de economische groei die door het bouwen en opknappen van huizen zal ontstaan. Bovendien kan het geld dat door Europa is gecreëerd er voor worden ingezet.

Daarmee zijn deze problemen aangepakt (ze zijn nog niet opgelost) er zullen echter andere problemen door ontstaan (bijvoorbeeld: ontwrichting van de huizenmarkt doordat het tekort aan huizen kleiner wordt). Met het aanpakken van die problemen moeten we dan ook gelijk starten.

Oh ja, we moeten ook nog iets doen aan de economische vluchtelingen. Want als we daar niets aan doen ontstaat er vanzelf weer een nieuwe brandhaard. Wij (Europa) zal daar iets (te beginnen in onze regio) aan moeten doen. Wereldwijd bestrijden van armoede en ongelijkheid is eigenlijk het allerbelangrijkst! maar nu moeten we eerst de branden blussen!

Plaats reactie