tekst

En de mens creëerde: het geloof.

Met deze blog wil ik niemand kwetsen of proberen iemand van zijn of haar geloof af te brengen. Geloof is een wezenlijk onderdeel van het menszijn. Ik wil alleen laten zien dat het ook anders ontstaan kan zijn.

In de jonge jaren van de wereld leefden mensen in kleine groepen en omdat er veel ruimte was waren contacten tussen groepen schaars. De mensen leefden van wat de aarde hen bood en verder was er niet veel. De groepen werden groter, de ruimtes kleiner. Gevolg de groepen kwamen vaker met elkaar in aanraking. Het begin van de problemen. Sommige groepen hadden meer dan anderen. Er ontstond afgunst onderlinge met strijd als gevolg. En als je gaat vechten dan heb je leiders nodig om de strijd te organiseren.

Maar wie wordt dan de leider? Dat moet iemand zijn die boven de anderen uitsteekt, het eenvoudigst is dan dat je zegt dat de Goden jou als leider hebben aangewezen om hen door deze moeilijke tijden te leiden. Op deze manier ontstonden de natuurgodsdiensten.

Door de eeuwen heen werden mensen nieuwsgieriger (nieuwsgierigheid is de belangrijkste reden waarom we als mensheid zo ver zijn gekomen). Men begon zich af te vragen waar men vandaan kwam, hoe de wereld en het leven waren ontstaan. Deze vraag kon men natuurlijk niet beantwoorden. Ergens ontstond de gedachte dat God (of hoe we het ook willen noemen) de wereld en de mens geschapen moest hebben. De verkondigers hiervan vonden dat zij het ware geloof hadden en dat de mensheid het recht had om over de wereld te heersen. Het gaf hun, naar hun idee, ook het recht om de dieren te doden voor voedsel en anderen die niet hun geloof aanhingen te doden.

Toch waren er ook nog volkeren (zoals de Romeinen) die in andere goden geloofden. En zo’n 2000 jaar geleden overheersten deze Romeinen een groot deel van de toen bekende wereld. Natuurlijk werden zij bestreden; men wilde vrij zijn en het recht hebben om hun eigen geloof uit te oefenen. Een van de profeten volgens het in het Midden oosten heersende geloof, (Jezus) leefde rond die tijd. Waarschijnlijk dachten een aantal mensen dat wanneer zij de hem Zoon van God zouden noemen dat hen dat zou helpen om de Romeinen te bestrijden. En het werkte (al was dat niet direct). Het christendom was geboren en gaf daarmee ruimte aan nieuwe leiders. Het was ook het eind van de samenloop van de geschiedenis van de Christenen en de Joden (voor hen was Jezus immers niet meer en niet minder dan een van de profeten).

De christenen begonnen de wereld te “veroveren” door iedereen met het woord van God kennis te laten maken. Strijd en verkondiging van het woord gingen hierbij samen en na een aantal eeuwen was een groot deel van Europa christelijk (meer precies katholiek). De kerkelijke leiders werden er niet slechter van en leefden in relatieve rijkdom. Dit heeft later voor verschillende afscheidingen gezorgd.

Ongeveer 1400 jaar geleden werden de mensen in wat nu Saoedi Arabië is onderdrukt, er heerste waarschijnlijk armoede wat heeft geleid tot een opstand. Daarvoor was een sterke leider nodig. In die tijd leefde Mohammed en voor het volk was hij een profeet van Allah (Moslims en Joden hebben tot dit moment een gezamenlijke geschiedenis die terug gaat tot Kain en Abel). Mohammed werd hun leider (en om zijn leiderschap kracht bij te zetten werd de Koran geschreven) en leidde hen naar vrijheid. Na Mohammed kwamen er nieuwe leiders en toen gebeurde hetzelfde als wat zo’n 600 jaar daarvoor in het hedendaagse Israël begon en de Islam veroverde een deel van de wereld (in de richting van wat wij nu India noemen) en ook werd een hoop rijkdom vergaard. Ook hier ging de verkondiging van het woord gepaard met geweld.

Ook de opkomst van IS kun je in dit rijtje opnemen. Ook hier geldt dat onderdrukking en armoede een voedingsbodem zijn voor een opstand en dat religieuze motieven worden gebruikt om anderen het leven te ontnemen.

Tegenwoordig hebben we ook nieuwe leiders. Mensen die grote bedrijven bezitten, zij regeren de wereld door anderen werk (en daarmee een redelijk bestaan) te bieden. Hun rijkdom en bezittingen zijn dusdanig dat zij daardoor in het centrum van de macht zitten. Met hun producten verleiden zij “het volk” tot aankopen en maken hen afhankelijk. De rijkdom is aan hen en veel anderen leven nog steeds in armoede.

Er zal een moment komen dat de mensen die nu in armoede leven of onderdrukt worden een nieuwe leider vinden die met hen ten strijde zal trekken om er voor te zorgen dat ook zij hun deel in de “welvaart” krijgen. Je ziet het nu al overal gebeuren. Vluchtelingen, strijd tussen geloofsstromingen van de Islam, IS die Assad bestrijdt (en daarbij gelijk de haat tegen het “Westen” aanwakkert).

Er is maar 1 manier om hier een einde aan te maken en te voorkomen dat het van kwaad tot erger wordt. Wij zullen onze welvaart en kennis moeten delen en er voor zorgen dat anderen ook een menswaardig bestaan hebben. Doen we dat niet dan wordt het tijd dat we de dijken verhogen en de grachten verbreden. Niet de stijgende zeespiegel zal onze welvaart vernietigen maar onze onwil om te delen.

Nogmaals, ik schrijf dit niet om iemand te kwetsen of om te zeggen dat men niet moet geloven. Het geloof (welk dan ook) heeft een wezenlijke bijdrage aan onze ontwikkeling geleverd. Het heeft mensen een herkomst en een bestemming gegeven. Tegelijkertijd heeft het ook veel ellende gebracht doordat het geloof met “vuur en zwaard” moest worden verkondigd.

Voor mij geldt (zoals een Nederlands politicus van het CDA laatst zei): “Eerst zien dan geloven”.

Plaats reactie