tekst

Hebben al die revoluties uiteindelijk wel zin gehad?

Ook dat, het duurde alleen wat langer, liep op een fiasco uit en bracht niet wat "het volk" er van verwachtte. Ook nu stond weer een nieuwe "adel" op die zich vooral bezig hield met zelfverrijking en onderdrukking. Na de Tweede Wereldoorlog en tijdens de wederopbouw van Europa was er geen behoefte aan revoluties. Wellicht had men er gewoon geen tijd voor en was men zich er van bewust dat rust, zeker na de ellende van de afgelopen periode, het grootste goed was dat men na kon streven. Maar met de groei van de welvaart groeide ook, bij een deel van de bevolking, de onvrede. En veelal wordt dat ingegeven door, vermeende, ongelijkheid. Tot (grote) revoluties leidde dat in West-Europa niet meer. De val van het communisme in Oost- Europa was natuurlijk wel een belangrijke beweging die door het volk was ingezet. Ook deze revolutie heeft echter weinig goeds opgeleverd, slechts doordat een aantal van deze landen nu in een zelfde opbouwfase zitten als die eerder in West-Europa plaats vond heerst daar nu relatieve rust.  

Maar kijkend naar de leus waarmee het allemaal ooit begon rijst de vraag wat hebben we er uiteindelijk mee bereikt? Wat is er van de Vrijheid, de Gelijkheid en de Broederschap terecht gekomen?

Vrijheid.

We leven in West-Europa in relatieve vrijheid. We mogen zeggen wat we willen en we kunnen gaan en staan waar we willen. Maar we gebruiken onze vrijheid, wellicht uit angst om onze vrijheid te verliezen, niet om deze met anderen te delen.

Gelijkheid.

Volledige Gelijkheid zal altijd een utopie zijn omdat het perspectief waar vanuit er naar gekeken wordt daarvoor mede bepalend is. Wat mij betreft heeft Gelijkheid een bepaalde bandbreedte, zolang men daar binnen blijft overheerst tevredenheid. Mijn idee is dat de relatieve Gelijkheid die er na de Tweede Wereldoorlog gold is afgenomen. Bovendien geldt voor veel mensen dat zij wel wat meer gelijk willen zijn met de mensen die het beter hebben maar niet de noodzaak inzien dat mensen die het minder hebben wellicht ook die behoefte hebben. Ook de grotere beschikbaarheid van informatie maakt dat de beleving van Gelijkheid is veranderd, mensen kunnen de positie waarin zij verkeren makkelijker vergelijken met hoe anderen er voor staan.

Broederschap.

Het meest "ongrijpbare" van deze drie begrippen. Want wat is Broederschap? Is het voor elkaar zorgen, er voor elkaar zijn of iets anders? Voor mij heeft het veel te maken met elkaar iets gunnen en ruimte geven, in feite gaat het er daarbij om wat je van beide anderen begrippen bereid bent te delen. En zoals ik bij beide andere punten al opmerkte valt daar nog wel iets aan te verbeteren.

Al die revoluties hebben dus slechts voor tijdelijke verandering gezorgd, maar uiteindelijk werd dit weer teniet gedaan en misschien is de onvrijheid en de ongelijkheid uiteindelijk alleen maar groter geworden. Wordt het dan tijd voor een nieuwe revolutie? Nee, dat denk ik niet. Er is nu eenmaal altijd behoefte aan leiders en zolang leiders de neiging tot zelfverrijking en overheersing slecht kunnen onderdrukken zal het uiteindelijk gedoemd zijn te mislukken. Een nieuwe revolutie zal dan ook slechts tijdelijk een oplossing zijn. Een oorlog dan? Natuurlijk niet, dat betekent alleen vernietiging en zorgt wel voor meer gelijkheid onder bepaalde groepen maar tegelijkertijd ook voor meer ongelijkheid ten opzicht van de (tijdelijke) overwinnaars en het biedt zeker geen vrijheid.

Het enige dat kan helpen is het besef dat het beter is om iets te geven dan te wachten tot de ander het komt halen en dat geldt dan wereldwijd. En als we dat niet willen? Dan wordt het tijd voor hoge muren of brede en diepe grachten!  

  

 

Plaats reactie