tekst

Syriza, de redding of de ondergang voor Europa?

De ommezwaai in Griekenland en de dreigende ruk naar links in Spanje maar ook de opkomst van een beweging als Pegida (in Duitsland) geven wel te denken over hoe het nu verder moet met Europa. De politieke achtergrond van de verschillende groepen is erg verschillend; het motief (ontevredenheid met de gang van zaken in Europa) is echter gelijk. In Griekenland en Spanje krijgt het monetaire beleid van Europa de schuld; in Duitsland wordt de schuld neergelegd bij buitenlanders en dan vooral bij de Moslims. Ook in andere noordelijke landen (o.a. Frankrijk, Nederland, Denemarken, Polen, Noorwegen en Oostenrijk) vindt een overeenkomstige stroming een goede voedingsbodem. Het rommelt dus nogal in de Europese landen.

Wat zal het gevolg zijn? Zal Europa uiteenvallen of zal het juist sterker uit de strijd komen. Als Europa niet hervormd dan zal het op termijn uiteenvallen, maar als Europa inziet dat de ontevredenheid bij de bevolking moet worden weggenomen om blijvend te kunnen samenwerken dan kan Europa er sterker uitkomen. Maar de tijd dringt!

Een ding heeft alle onrust gemeen: ontevredenheid bij de bevolking over hervormingen, werkloosheid en bezuinigingen. Maar hervormingen en bezuinigingen zijn noodzakelijk en werkloosheid is niet alleen hierdoor veroorzaakt. De financiele crisis is bij dit alles een belangrijke factor. En deze crisis was een voortvloeisel van het systeem. Het systeem dat de macht bij banken en andere wereldwijd opererende organisaties heeft gelaten zonder daar sturing aan te geven. Zonder aandacht voor de gevolgen voor landen en daarmee voor de bevolking. Nog steeds is het systeem niet aangepast maar worden de symptomen bestreden. Dat moet dus anders.

De linkse “opstand” in Griekenland en Spanje is het begin van die verandering, daar zal de rest op in moeten haken. De oplossing ligt namelijk in solidariteit en verantwoordelijkheid. Daarbij denk ik niet dat de oplossing gevonden wordt door alles maar door de overheid te laten doen, wel door duidelijke richtlijnen vanuit de overheid op te stellen. Voor Nederland moet een verregaande samenwerking van de linkse partijen hierbij het voortouw nemen. Daarbij moeten verschillen worden onderkend en moeten overeenkomsten worden uitgediept en als basis voor een toekomstige regeringsvorming worden versterkt. De oplossing komt namelijk niet vanzelf en het aanwijzen van mogelijke schuldigen draagt daar ook niet aan bij.

Plaats reactie